Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 20 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 20 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (DzU z 1994 r. nr 1, poz. 1 ze zm.) reguluje zasady i zakres ochrony roszczeń pracowniczych w razie niemożności ich zaspokojenia z powodu niewypłacalności pracodawcy. W myśl art. 3 ust. 1 niniejszej ustawy niewypłacalność pracodawcy, z wyjątkiem zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych, zachodzi wtedy, gdy na podstawie ustawy Prawo upadłościowe z dnia 24 października 1934 r. (DzU z 1991 r. nr 118, poz. 512 ze zm.): ogłoszono upadłość pracodawcy, odrzucono wniosek o ogłoszenie upadłości pracodawcy z powodu niezłożenia przez jego wierzyciela upadłości pracodawcy, ponieważ jego majątek nie wystarcza nawet na zaspokojenie kosztów postępowania, lub gdy wierzyciel, na którego wniosek upadłość była ogłoszona, nie złożył zaliczki na koszty postępowania, a zachodzi brak płynnych funduszów na te koszty. Niewypłacalność pracodawcy zachodzi także w razie niezaspokojenia roszczeń pracowniczych z powodu braku środków finansowych, które określa art. 3 ust. 2 ww. ustawy. Tymczasem z napływających sygnałów wynika, że ludzie skarżą się, iż nie mogą wyegzekwować należnych im środków finansowych z likwidowanych lub już zlikwidowanych zakładów pracy, zasądzonych od nich lub wypłaconych na podstawie ugody rent wyrównawczych.
Mając powyższe na uwadze, mam pytania do pana ministra:
1. Czy pan minister, wiedząc, iż skarb państwa nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania przedsiębiorstw państwowych i innych państwowych osób prawnych, podejmie pilne działania zmierzające do usankcjonowania wypłacania rent wyrównawczych np. ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, tym bardziej iż ustawa z 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy ani rozporządzenie wykonawcze z 1999 r. nie dają podstaw prawnych do ich wypłaty?
2. Czy pan minister uzna za stosowne i konieczne podjęcie czynności zmierzających do jak najszybszego rozwiązania tak ważnego z punktu widzenia społecznego ww. problemu?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 15 maja 2002 r.