Szanowny Panie Ministrze! Środkami dyscyplinującymi czynności postępowania i załatwienie sprawy są przede wszystkim terminy
Szanowny Panie Ministrze! Środkami dyscyplinującymi czynności postępowania i załatwienie sprawy są przede wszystkim terminy ustanawiane dla organu administrującego oraz dla stron i innych uczestników postępowania oraz w mniejszym stopniu istniejące środki przymusu. Choć terminy spełniają w postępowaniu administracyjnym kilka funkcji, tzn. dynamizują postępowanie, porządkują je, spełniają rolę gwarancyjną dla stron, jak również stabilizują rozstrzygnięcia, to jednak można na plan pierwszy w ww .postępowaniu wysunąć te ich funkcje, które przeciwdziałają powolności działania administracji, chronią przed zbytnią ociężałością czynności procesowych.W K.p.a. ustanowiono terminy załatwiania spraw przez organy, związano je terminami dokonywania niektórych czynności procesowych, w jego przepisach zamieszczono ustawowe terminy dotyczące czynności stron lub uczestników postępowania, dopuszczono wyznaczenie terminów przez organ prowadzący postępowanie lub przez inny organ. Przepis art. 57 w § 1-4 ustanawia szczegółowe reguły obliczania terminów stosowane do różnych ich rodzajów, co zapewnia usuwanie wątpliwości co do końca terminu czy jego upływu.
Art. 57 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (DzU z 1980 r. nr 9, poz. 26, ze zm.) przewiduje, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień uważa się najbliższy dzień powszedni. Artykuł ten odsyła wprost do ustawy z 1951 r., która nie zalicza sobót do dni ustawowo wolnych od pracy, choć odmienność tę dostrzegają sądy, tj. Sąd Najwyższy i NSA. Odmiennie co do przepisów K.p.a. art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (DzU z 1997 r. nr 137, poz. 926, ze zm.) widzi reguły obliczania terminów, stwierdzając, że jeśli ostatni dzień terminu przewidzianego w prawach przepisu podatkowego przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Mając na uwadze przepisy prawne ww. ustaw, mam pytania do pana ministra:
1. Czy pan minister zgodzi się z tym, iż w kwestii co do sposobu liczenia terminów (ad quem i post quem) postępowanie sądów powszechnych i administracyjnych, w tym Sądu Najwyższego i NSA, nie może i nie powinno zastępować działań ustawodawcy, zmierzających do ujednolicenia przepisów prawnych normujących tę kwestię?
2. Czy pan minister uzna za stosowne i konieczne podjęcie działań legislacyjnych zmierzających do wzajemnego dostosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy Ordynacja podatkowa w sprawie sposobu liczenia terminów?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 25 kwietnia 2002 r.