Szanowny Panie Marszałku! Dziękuję uprzejmie za przekazane mi przy pana piśmie z 10 maja
Szanowny Panie Marszałku! Dziękuję uprzejmie za przekazane mi przy pana piśmie z 10 maja 2002 r. nr SPS-0202-1094/02 wyjaśnienia zastępcy prokuratora generalnego RP z 8 maja 2002 r. stanowiące odpowiedź na pytania postawione w mojej interpelacji poselskiej z 9 kwietnia 2002 r. skierowanej do pani minister Barbary Piwnik w sprawie wznowienia oględzin sądowo-lekarskich szczątków ofiar zbrodni w Jedwabnem.
Proszę równocześnie na podstawie art. 120 ust. 3 Regulaminu Sejmu RP o zażądanie dodatkowych wyjaśnień od ministra sprawiedliwości - prokuratora generalnego, a w szczególności proszę uprzejmie o udzielenie przez ministra sprawiedliwości odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy nie było konieczne w czasie procesu w 1949 r. w Łomży dokonanie oględzin sądowo-lekarskich szczątków żydowskich ofiar zbrodni masowego zabójstwa, dokonanego w Jedwabnem 10 lipca 1941 r. przez niemieckich sprawców kierowniczych przy pomocy bliżej nieokreślonej liczby przedstawicieli nieżydowskiej części mieszkańców tego miasteczka użytych przez niemieckich sprawców jako ˝żywe narzędzie˝ (˝ślepe bagnety˝)?
2. Jaki był status administracyjny obszaru okupowanego przez Niemców, na którym znajdowało się Jedwabne? Czy był to obszar zaliczany przez nich bezprawnie do tzw. Generalnego Gubernatorstwa? Czy jego podporządkowanie było inne? Jakie tam obowiązywały rygory porządku policyjnego 10 lipca 1941 r.? Jakie prawa mieli tam Polacy?
3. Czy bez przeprowadzenia oględzin sądowo-lekarskich można było w czasie procesu w 1949 r. w Łomży prawidłowo rozstrzygnąć pytania dotyczące:
- ilości ofiar zbrodni z 10 lipca 1941 r. w Jedwabnem,
- cech osobniczych ofiar tej zbrodni,
- przyczyn śmierci ofiar tej zbrodni,
- określenia sprawców tej zbrodni i użytych przez nich różnych narzędzi zbrodni (m.in. broni palnej)?
4. Jakie były ustalenia procesu karnego z 1949 r. w sprawie, o której mowa w pkt. 3, odnośnie do współdziałania niektórych przedstawicieli nieżydowskiej części ludności Jedwabnego z niemieckimi zbrodniarzami? Jak liczni byli nieżydowscy osobnicy, występujący tam w roli ˝żywych narzędzi˝ zbrodni dokonanej przez Niemców?
5. Czy osobnicy ci zostali w tym procesie uniewinnieni, gdyż nacisk niemiecki na nich, wynikający z zagrożenia śmiercią w razie niewykonania rozkazu masowego zabójstwa żydowskiej części ludności Jedwabnego - powinien był stanowić podstawę do uchylenia zarzutu winy?
6. Jak odniosły się do ustaleń procesu karnego, o którym mowa w pkt. 3, organizacje żydowskie działające w Polsce w 1949 r.? Czy w procesie tym był dopuszczony przedstawiciel rodzin ofiar zbrodni? Czy były prowadzone procesy cywilne w związku ze zbrodnią w Jedwabnem z 10 lipca 1941 r.?
7. Na jakiej podstawie prawnej przedstawiciele jednego z uznawanych w Polsce wyznań religijnych zostali w 2001 r. dopuszczeni do współdecydowania z organami procesowymi o zakresie i sposobie przeprowadzenia czynności ekshumacyjnych wobec szczątków ofiar zbrodni w Jedwabnem z 10 lipca 1941 r.?
8. Jak obszerny jest protokół z czynności ekshumacyjnych z 30 maja 2001 r. dotyczących szczątków ofiar zbrodni, o której mowa w pkt. 7? Jaką podaje przyczynę przerwania czynności?
9. Czy wspomniane wyżej czynności ekshumacyjne zostały dokonane zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami prawa?
10. Na jakiej podstawie prawnej, mimo niezakończonego do dziś (20 maja 2002 r.) postępowania śledczego, niektóre oficjalne osobistości polskie oraz niektórzy wysocy urzędnicy polscy wypowiadali jednoznaczne tezy o winie polskich obywateli w popełnieniu zbrodni w Jedwabnem 10 lipca 1941 r.?
11. Dlaczego w działalności informacyjnej Instytutu Pamięci Narodowej nie określano ilości przedstawicieli nieżydowskiej części ludności Jedwabnego, użytych 10 lipca 1941 r. w tym miasteczku przez Niemców w roli ˝żywych narzędzi˝ zbrodni, lecz pochopnie obciążano rzekomą ich winą cały naród polski? Czy w Jedwabnem oprócz Polaków, Żydów i Niemców przebywali także przedstawiciele innych narodowości? Czy Niemcy mieszkali tam przed wojną 1939-1941?
Z wyrazami szacunku
Poseł Janusz Dobrosz
Wrocław, dnia 20 maja 2002 r.