Szanowny Panie Ministrze! Projektowany park miejski w Raszynie (woj. mazowieckie) jest położony w granicach
Szanowny Panie Ministrze! Projektowany park miejski w Raszynie (woj. mazowieckie) jest położony w granicach Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (powołanego rozporządzeniem wojewody warszawskiego z dnia 29 sierpnia 1997 r.) i w bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatu przyrody ˝Stawy Raszyńskie˝. Przedmiotowy teren w planie przestrzennego zagospodarowania oznaczony jest jako ˝ZP˝ - zieleń parkowa, gdzie zinwentaryzowane jest stanowisko archeologiczne nr AZP 58-65/7. Na terenie tym urząd gminy urządził nielegalne wysypisko, gdzie nadal w takich przypadkach obowiązuje nakaz uzgadniania działalności z wojewódzkim konserwatorem przyrody i konserwatorem zabytków.
Na wniosek mieszkańców osiedla Nadrzeczna w Raszynie w dniu 13 lipca 2000 r. wojewódzki inspektor ochrony środowiska przeprowadził kontrolę stwierdzającą składowanie odpadów w postaci gruntu z wykopów, gruzu i materiałów z rozbiórek. W myśl art. 21 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach wymienione składowisko nie posiada zgody na czasowe gromadzenie odpadów, dlatego też WIOŚ w dniu 29 grudnia 2000 r. wydał decyzję ustalającą dobowy wymiar kary za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym.
Pełnomocnikiem Urzędu Gminy Raszyn w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed wojewódzkim inspektorem ochrony środowiska w Warszawie został były pracownik głównego inspektora ochrony środowiska. Pełnomocnik ten wniósł odwołanie do GIOŚ, który uchylił przedmiotową decyzję WIOŚ i umorzył postępowanie.
Czyżby ochrona środowiska była inaczej postrzegana przez centralny organ administracji rządowej niż widziana oczami urzędników z województwa?
Myśleliśmy, panie ministrze, że podległy panu GIOŚ powołany został do kontroli przestrzegania prawa o ochronie środowiska, a nie do załatwiania tak prostych i oczywistych spraw w tak pokrętny sposób.
Uwzględniając powyższe, interpeluję pana ministra, dlaczego za zgodą pańskiego pracownika doszło do prawdopodobnego nadużycia.
Z poważaniem
Posłowie Andrzej Lepper
i Krzysztof Filipek
Warszawa, dnia 20 marca 2002 r.