Interpelacje Poselskie

   Pogarsza się sytuacja płatnicza z tytułu czynszu setek tysięcy rodzin mieszkających w dawnych mieszkaniach zakładowych, gdyż nie stanęli na wysokości zadania nowi prywatni właściciele zakładowych bloków mieszkalnych, stanowiących w przeszłości własność odrębnych przedsiębiorstw lub innych instytucji państwowych. ˝Nowi właściciele˝ przekształcają dawne państwowe zakładowe bloki mieszkalne w prywatne narzędzia do generowania zysku czynszowego. Nie uwzględniają oni tego, że ich całkowicie komercyjne programy zarządzania tymi mieszkaniami, oparte na wolnorynkowych czynszach stoją w zasadniczej sprzeczności:

   1) z założonym w momencie podejmowania inwestycji mieszkaniowych celem budowy, mającym służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych różnych grup przedstawicieli warstwy pracowników najemnych, czyli ludzi niezamożnych, a nie generowaniu zysku właściciela, bowiem państwowi inwestorzy w Polsce Ludowej budowali de facto mieszkania socjalne dla warstwy pracowniczej;

   2) z uspołecznionym sposobem realizacji i finansowania tych inwestycji, na który składały się różne formy partycypacji finansowej pracowników (np. za pośrednictwem zakładowych funduszy mieszkaniowych albo przez niedowartościowanie samej płacy pracowniczej, które rekompensowało m.in. tanie mieszkanie zakładowe) oraz ich bezpośredni udział w wykonawstwie inwestycyjnym (w różnych postaciach organizacyjnych).

   A więc trzeba uznać, że lokatorzy dawnych mieszkań zakładowych są de facto ich współwłaścicielami, aczkolwiek bardzo rzadko postarali się o formę cywilnoprawną swojej społeczno-ekonomicznej własności. ˝Nowi właściciele˝ dawnych zakładowych bloków mieszkalnych stanowią nieliczną stosunkowo grupę ludzi interesu, którzy powinni byli zostać zapoznani z socjalno-ekonomicznym statusem zakładowych bloków mieszkalnych przez rząd RP, dysponujący suto opłacaną kadrą doradców, w momencie gdy jego upełnomocnieni przedstawiciele zamierzali urynkowić kolosalny majątek nieprodukcyjny skarbu państwa, jaki stanowią mieszkania zakładowe. Zamiar urynkowienia mieszkań zakładowych był jednak całkowicie błędny, gdyż instrumenty rynkowe nie nadają się do realizacji celów socjalnych. Mając powyższe na uwadze, proszę uprzejmie pana ministra, na podstawie art. 118 ust. 2 Regulaminu Sejmu RP, o odpowiedź na następujące pytania:

   1) Czy rząd RP, unikając rozwiązań dodających nowe konflikty i nowe dyskryminacje społeczne do istniejącej sytuacji patologicznej w dziedzinie zarządzania zasobami mieszkaniowymi należącymi do dawnego sektora państwowych mieszkań zakładowych i dążąc do ochrony elementarnych interesów życiowych setek tysięcy rodzin mieszkających w tych mieszkaniach, zagrożonych wyzyskiem czynszowym albo eksmisją na bruk, jest w stanie podjąć zadanie polegające na systemowym uzdrowieniu wspomnianej patologii?

   2) Czy rząd RP ma wystarczające informacje odnośnie do finansowych warunków funkcjonowania dawnych państwowych mieszkań zakładowych w systemie nowego prywatnego zarządzania tymi mieszkaniami?

   3) Czy rząd RP utrzymuje kontakty z działającymi w Polsce stowarzyszeniami ochrony lokatorów byłych mieszkań zakładowych, a których aktywność dotyczy obszaru, na którym funkcjonuje polityka społeczna państwa? Np.:

   Komitet Obrony Mieszkańców Wszystkich Mieszkań Huty Zabrze, ul. Cieszyńska 12, 41-800 Zabrze.

   Stowarzyszenie Obrony Lokatorów we Wrocławiu, ul. Śliczna 20/24, 50-566 Wrocław.

   Polskie Zrzeszenie Lokatorów w Krakowie, ul. ks. Blachnickiego 7A, adres do koresp.: 30-960 Kraków 1, skr. poczt. 117.

   4) Czy rząd RP otrzymuje skargi indywidualnych obywateli dotyczące wyzysku czynszowego lokatorów przez ˝nowych właścicieli˝ dawnych mieszkań zakładowych oraz prowadzonej przez nich propagandy grożącej bezwzględną eksmisją na bruk? (Załączam kserokopię ostatniej skargi, jaką otrzymałem w tej sprawie od p. Jarzębowskiej z Wrocławia).*)

   5) Zakładając prawdziwość przedstawionego wyżej charakteru socjalno-ekonomicznego dawnych państwowych mieszkań zakładowych, czy skarb państwa może zaproponować ˝nowym właścicielom˝:

   a) wycofanie się za obopólnym porozumieniem z umów prywatyzacyjnych dotyczących mieszkań zakładowych i zwrócenie im przez skarb państwa ceny zakupu, a następnie - z pomocą stowarzyszeń ochrony lokatorów - utworzenie systemu zarządzania tymi mieszkaniami opartego na Prawie spółdzielczym.

   b) lub wycofanie się za obopólnym porozumieniem z umów prywatyzacyjnych dotyczących mieszkań zakładowych i zwrócenie im przez skarb państwa ceny zakupu, a następnie zaproponowanie im za zgodą lokatorów, reprezentowanych przez stowarzyszenie lokatorskie, funkcji zarządcy w socjalnym zasobie mieszkaniowym na zasadzie nonprofit (za sprawiedliwe wynagrodzenie dla zarządcy)?

   6) Czy rząd RP ma wolę poszukiwania wszelkich konstruktywnych rozwiązań odnośnie do programu uzdrowienia patologii społeczno-ekonomicznych w dziedzinie zarządzania dawnym zakładowym zasobem mieszkaniowym?

   7) Jak liczna jest grupa ˝nowych właścicieli˝ dawnych zakładowych zasobów mieszkaniowych?

   8) Czy nie będzie celowe skontrolowanie przez Ministerstwo Sprawiedliwości warunków zawierania i wykonywania umów prywatyzacyjnych dotyczących dawnych mieszkań zakładowych pod kątem pytania o możliwość zastosowania w określonych przypadkach ustawy o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem skarbu państwa?

   Z wyrazami szacunku

   Poseł Janusz Dobrosz

   Wrocław, dnia 23 lutego 2002 r.