Szanowna Pani Minister! W dotychczasowej praktyce kształceniem kadr kultury fizycznej, niezależnie od wyższych szkół
Szanowna Pani Minister! W dotychczasowej praktyce kształceniem kadr kultury fizycznej, niezależnie od wyższych szkół wychowania fizycznego i innych uczelni, zajmowały się inne jednostki niż szkoły wyższe. Ustawę z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy Prawo działalności gospodarczej (DzU nr 102, poz. 1115) w art. 44 ust. 2 ustawodawca uzupełnia o zapis ust. 2a, zgodnie z którego brzmieniem kształcenie kadr kultury fizycznej stanowi wyłączność wyższych szkół wychowania fizycznego i innych uczelni.
W ust. 2 pozostał jednak zapis stanowiący o możliwości kształcenia kadr kultury fizycznej ˝przez jednostki inne niż szkoły wyższe˝, oczywiście za zgodą prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu.
Tymczasem Pion Programowo-Sportowy COS informuje zainteresowane pozauczelniane jednostki dotychczas prowadzące kształcenie kadr kultury fizycznej o wstrzymaniu przez Urząd Kultury Fizycznej i Sportu wydawania zgody na kształcenie tych kadr w 2002 r. Wywołało to duże zaniepokojenie w organizacjach szkoleniowych, które realizowały program kształcenia kadr kultury fizycznej.
Ograniczenie kształcenia do wyższych uczelni zmniejszy możliwości oddziaływania na wzrost ilościowy kadr, zwłaszcza w obszarze instruktorów sportu, co nie sprzyja realizacji postulatów przedwyborczych SLD zawartych w ˝Raporcie o stanie kultury fizycznej i sportu˝, ˝Programie rozwoju sportu w latach 2001-2010˝. W programie czytamy m.in. o niedostatkach w zakresie kadry, których nie uda się zlikwidować przy tak zawężonej bazie szkoleniowej. Ograniczenie to bowiem nie dotyczy bynajmniej wyłącznie prywatnych przedsiębiorców, lecz rozciąga się na takie podmioty, jak polskie związki sportowe, ośrodki sportu i rekreacji itp., które z dobrym pożytkiem wykorzystują do szkolenia głównie kadrę nauczycieli akademickich uczelni wychowania fizycznego i niejednokrotnie obiekty tych uczelni.
Uznaję za zasadne ograniczenie wydawania zezwoleń, gdyż niektórzy organizatorzy szkoleń organizowali je z naruszeniem niemal wszystkich zasad. Nie potrafię jednak zgodzić się, aby sprawdzeni, wieloletni organizatorzy mieli być karani za nonszalancję w wydawaniu zezwoleń przez poprzednie kierownictwa UKFiS.
Interpelując w ww. sprawie, proszę o udzielenie odpowiedzi na pytania:
1. Jak rozumieć zapisy ustawy (art. 44 ust. 2 i 2a) w kontekście wstrzymania wydania zgody przez Urząd Kultury Fizycznej i Sportu w 2002 r. na szkolenie kadr instruktorskich jednostkom pozauczelnianym?
2. Czym kieruje się Urząd Kultury Fizycznej i Sportu, ograniczając liczbę szkoleń kadr instruktorskich, które przecież są organizowane niejednokrotnie na bazie obiektów uczelni wyższych i są prowadzone przez kadrę akademicką, tym bardziej, że kadr tych, szczególnie w środowiskach wiejskich i małomiasteczkowych, ciągle brakuje?
Z wyrazami szacunku
Poseł Bogusław Wontor
Warszawa, dnia 14 stycznia 2002 r.