Szanowny Panie Ministrze! Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 listopada 2000 r. w sprawie
Szanowny Panie Ministrze! Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 listopada 2000 r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany, zwrotu lub utraty (DzU z 2000 r., nr 112, poz. 1182) oraz ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (DzU z 1984 r., nr 32, poz. 174, z późn. zm.) normują kwestie dotyczące m.in. wydawania dowodów osobistych, ich wymiany, zwrotu lub utraty. W myśl § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia złożenie wniosku o wydanie dowodu osobistego wymaga osobistego stawiennictwa wnioskodawcy. Wniosek ów wypełnia i podpisuje osoba ubiegająca się o wydanie dowodu osobistego. Idąc dalej, w myśl § 3 ust. 1 tegoż rozporządzenia dowód osobisty odbiera wyłącznie wnioskodawca.
Mając na uwadze ustawę o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz ww. rozporządzenie Rady Ministrów, mam pytania do pana ministra:
1. Czy pan minister zdaje sobie sprawę z tego, iż obowiązujące od 1 stycznia 2001 r. ww. rozporządzenie Rady Ministrów określające wymóg osobistego stawiennictwa wnioskodawcy przy składaniu wniosku o wydanie dowodu osobistego i jego odbiorze, nie uwzględniając specyficznej sytuacji osób bezdomnych, przebywających w schroniskach dla bezdomnych i noclegowniach, często niemających stałego zameldowania, niemogących stawić się w odpowiednim organie samorządu terytorialnego z powodu braku środków pieniężnych, choroby i niesprawności, przeczy tezie art. 32 Konstytucji RP?
2. Czy pan minister uzna za stosowne i konieczne zwolnienie osób bezdomnych ze stosunkowo wysokiej opłaty administracyjnej za wydanie dowodu osobistego?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 6 sierpnia 2001 r.